Przydomowe oczyszczalnie ścieków to kompletny zestaw do oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych pochodzących z gospodarstw indywidualnych. Działa ona na zasadzie drenażu rozsączającego, ze wstępnym oczyszczaniem ścieków w osadniku gnilnym. System składa się z osadnika gnilnego, studzienki rozdzielającej i regulującej dopływ ścieków do drenażu, rur rozdzielczych, rur rozsączających i przewodów wentylacyjnych zakończonych wywiewkami oraz geowłókniny.

 

 

W przydomowej oczyszczalni ścieków stosuje się kombinację metod oczyszczania mechaniczną oraz biologiczną tlenową i beztlenową. Ścieki, po podczyszczeniu w osadniku gnilnym, infiltrując przez złoże rozsączające są oczyszczane w wyniku procesów fizycznych, biologicznych i chemicznych. Zatrzymanie zanieczyszczeń w złożu gruntowym przy jednoczesnym napowietrzaniu powoduje intensywny rozwój mikroorganizmów tworzących tzw. błonę biologiczną. Mikroorganizmy te dokonują rozkładu zanieczyszczeń organicznych na stałe i gazowe produkty nieorganiczne. Jednocześnie w gruncie zachodzą chemiczne reakcje strącania zanieczyszczeń nieorganicznych, które w zależności od panujących w środowisku warunków (pH,zawartość tlenu w gruncie, itp.) mogą być gromadzone lub wymywane. W efekcie końcowym błona biologiczna działa jak filtr mechaniczno - biologiczny. 

 

  • Przydomowe oczyszczalnie dostępne w naszej ofercie:

pojemność przepustowość długość drenażu redukcja zanieczyszczeń
1,8m3 dla 2-4 osób do 0,60 m3/d (2m3 typ C)

Standardowo

2 x 15 m

Alternatywnie

3 x 10 m

lub

4 x 7,5 m

- 95% redukcji BZT5 i zawiesin,


- 90% redukcji ChZT,


- do 40% redukcji azotu ogólnego,


- do 50% redukcji fosforu ogólnego,


- do 99% bakterie E.Coli.

2m3 dla 4-5 osób do 0,75m3/d (2m3 typ A, B)
3m3 dla 5-7 osób do 1,05m3/d (3m3) 3 x 15 m

 

Parametry technologiczne:

  • czas zatrzymania ścieków w osadniku - 3 doby
  • zużycie wody przez jednego użytkownika (RLM) w ciągu doby - 150 dm3/d
  • pojemność osadnika: 1,8m3 , 2m3 , 3m3
  • czas sedymentacj ścieków w osadniku - 2 - 4 godz.
  • czas fermentacji osadów ściekowych - niemniej niż 180 dni
  • długość drenażu: 2 x 15m (lub 3 x 10m ,4 x 7,5m) , 3x15m
  • powierzchnia pod zabudowę: 108 - 118m3 (1,8m), 108-118m3 (2m), 111-120m3 (3m)

 

Zalety:

  • Oczyszczalnie wykonane są z praktycznie niezniszczalnych materiałów takich jak polietylen.
  • Doskonały sposób na oczyszczanie ścieków dla domków jednorodzinnych.
  • Są bardzo proste do zainstalowania - wystarczy połączyć ze sobą otrzymane elementy.
  • Nie wymagają żadnych form zewnętrznej energii zasilającej.
  • Są praktycznie bezobsługowe. Praktycznie ponosi się jedynie koszty opróżniania osadnika z częstością raz w roku.
  • Możliwość większego zagłębienia osadnika oraz studzienki rozdzielczej. Przy głębszym posadowieniu należy zastosować w kominach inspekcyjnych rury przedłużające PP.
  • Każdy komin inspekcyjny zamykany jest pokrywą zabezpieczoną, przed przypadkowym otwarciem przykręcanymi do korpusu śrubami.
  • Otwory wylotowe w studzience rozdzielczej wyposażone są w zastawki umożliwiające odpowiednie kierowanie strumienia ścieków do przewodów rozdzielczych i nitek drenażu.
  • Możliwość zastosowania oczyszczalni w różnych warunkach topograficznych oraz gruntowo-wodnych.
  • Mała powierzchnia pod budowę oczyszczalni ścieków.
  • Dla uzyskania wysokiego stopnia redukcji zanieczyszczeń nie zachodzi potrzeba dodawania do ścieków biopreparatów. Dla dobrze pracującego i właściwie wentylowanego osadnika efekty te wydają się niewspółmierne do kosztów i obsługi (konieczność systematycznego dawkowania).
  • Niwelują niekorzystny wpływ dużych wahań natężenia dopływu, dzięki podziałowi osadnika na dwie lub trzy komory.
  • Na wylocie z osadnika nie ma potrzeby stosowania dodatkowych filtrów wspomagających oczyszczanie ścieków. Nie ponosi się tym samym dodatkowych kosztów eksploatacji oraz uciążliwego ich czyszczenia.
  • Spełniają wszystkie wymogi przepisów ochrony środowiska jest najtańsza w wykonaniu i eksploatacji.
  • Wysoki stopień redukcji zanieczyszczeń jest to rozwiązanie tanie, nie zużywające energii, proste w obsłudze i niezawodne w eksploatacji.

 

1. Zasady działania.

Istotę drenażu rozsączającego stanowi układ podziemnych ciągów drenarskich wprowadzający wstępnie oczyszczone ścieki do gruntu w celu dalszego ich biologicznego oczyszczenia, bez rolniczego wykorzystania i bez odprowadzania oczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych. W systemie takim występuje pełny cykl oczyszczania ścieków tzn. oczyszczanie mechaniczne i biologiczne. Oczyszczanie mechaniczne ścieków następuje w osadniku gnilnym. Zachodzi tu podstawowy proces sedymentacji zawiesin łatwo opadających oraz biochemiczny rozkład zanieczyszczeń organicznych.

  schemat instalacji oczyszczalni ścieków

 

Po przejściu przez osadnik gnilny ścieki doprowadzane są do gruntu, gdzie w czasie przesączania przez warstwę złoża następuje dalsze ich oczyszczanie biologiczne. Oczyszczanie ścieków w gruncie zachodzi w wyniku przebiegu współzależnych procesów filtracji, adsorpcji i utleniania zawartych w ściekach zanieczyszczeń. Zasadniczym czynnikiem, który powoduje oczyszczanie ścieków jest sorpcja biologiczna, którą stanowi zespół organizmów tworzących wokół ziaren gruntu tzw. błonę biologiczną. Żyjące w glebie organizmy, takie jak bakterie czy grzyby redukują w procesach życiowych substancje organiczne zawarte w ściekach. Mineralizacja substancji organicznej odbywa się pod wpływem bakterii aerobowych i powietrza znajdującego się w glebie. Głównym źródłem powietrza w gruncie jest powietrze atmosferyczne, które przenika do gruntu drogą dyfuzji oraz poprzez system wentylacyjny rurociągów rozsączających.

 schemat instalacji oczyszczalni ścieków

 

 

2. Budowa oczyszczalni.

 

OSADNIK 

Budowa osadnika oczyszczalni scieków Budowa osadnika oczyszczalni scieków

 

Odpowiednia konstrukcja osadników z podziałem na trzy komory zapewnia równomierne rozdzielenie się osadu, lepsze warunki sedymentacji i przebiegu procesu stabilizacji osadu przez co zwiększa się efektywność oczyszczania. Sam osadnik jest podstawowym urządzeniem przydomowej oczyszczalni ścieków. Wykonany jest z PE metodą formowania rotacyjnego odśrodkowego. Czas zatrzymania ścieków w osadniku wynosi około 3 doby. Jest on skutecznie wentylowany poprzez pion kanalizacyjny, wyprowadzony ponad dach budynku. Przepływ gazów w ciągu wentylacyjnym odbywa się w kierunku przeciwnym do przepływ ścieków, poprzez otwór wlotowy, umieszczony 110 mm powyżej otworu wylotowego. Osadniki wykonane są z materiału odpornego na agresywne ścieki, jak i korozyjne działanie gruntu. Ich konstrukcja jest wytrzymała na obciążenia od parcia gruntu. Wysoką stabilność konstrukcji gwarantuje specjalne wyprofilowanie w części spodniej. Osadniki są przystosowane do podłączenia do budynku rurą kanalizacyjną ∅ 110 mm. Po przeciwnej stronie zbiornika (110 mm poniżej otworu wlotowego) znajduje się otwór wylotowy do studzienki rozdzielczej, stanowiącej początek układu drenażu rozsączająceg.

 

 

Pojemnoś osadnika (m3) Długość (mm) Szerokość (mm) Wysokość (mm) Wysokość wlotu (mm) Wysokość wylotu (mm) Waga (kg)
1,8 2100 1245 1525 1220 1110 100
2,0 2600 1245 1525 1220 1110 120
3,0 3100 1245 1525 1220 1110 156

 

STUDZIENKA ROZDZIELCZA

Studzienka Studzienka

 

Zadaniem studzienki jest równomierne rozprowadzenie oczyszczanych ścieków do wszystkich ciągów drenarskich. Pozwala również na okresową kontrolę działania systemu. Studzienka jest odlewem wykonanym z PE, jej średnica wynosi 595 mm, a całkowita wysokość wraz z kominem 930 mm. Wyposa żona jest w szczelną pokrywę włazową o średnicy 400 mm zabezpieczoną śrubami. Otwór wlotowy ∅ 110 mm znajduje się na wysokości 0,30 m od podstawy. Otwory wylotowe ∅ 110 mm do połączenia z nitkami drenażu znajdują się na wysokości 0,13 m od podstawy. Kominy inspekcyjne zarówno w osadniku, jak i w studzience rozdzielczej w razie potrzeby można przedłużyć odcinkami rur trzonowych strukturalnych z PP-B o średnicy 400 mm. Wszystkie otwory wyposażone są w uszczelki. W otworach wylotowych studzienki montuje się od zewnątrz zastawki regulacyjne, umożliwiające odpowiednie kierowanie strumienia odcieków do poszczególnych ciągów drenarskich.

 

PRZEWODY ROZDZIELCZE

Przewody rozdzielcze mocuje się w otworach wylotowych studzienki. Służą one do połączenia studzienki rozdzielczej z rurami rozsączającymi.

 

PRZEWODY ROZSĄCZAJĄCE

Przewody rozsączające połączone są z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków. Stanowią je dwa lub trzy ciągi drenarskie z rur perforowanych o długości 15 m każdy, z perforacją 8 mm co 450 mm. Rury rozsączające zakończone są pionowo wyprowadzonymi przewodami wentylacyjnymi, połączonymi z drenażem elastycznymi łukami. Końcówka przewodu wentylacyjnego powinna być wyprowadzona około 0,5 m ponad powierzchnię terenu i zakończona dostarczaną w komplecie wywiewką. Zapewnia ona prawidłowe przewietrzanie systemu jak i samej warstwy filtracyjnej.

 

 

Dofinansowanie

Pomoc w finansowaniu budowy przydomowych oczyszczalni ścieków


Budowa Przydomowej Oczyszczalni Ścieków może być dofinansowana przez następujące instytucje wspierające inwestycje w zakresie ochrony środowiska oraz inne środki:


• Własnych mieszkańców
Fundacji Wspomagającej Zaopatrzenie Wsi w Wodę
Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
• Budżetów Urzędów Gmin
Wojewódzkich Funduszy Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
• Budżetów wojewody
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
Banku Ochrony Środowiska S.A.
Programu PHARE
• Biura Programu UNEP / WHO, Oceny Skutków Działań w Środowisku
Ośrodków Doradztwa Rolniczego
• Programu SGP / GEF


Fundacja Wspomagająca Zaopatrzenie Wsi w Wodę dysponuje dwoma programami budowy POŚ:


1. Program pilotowy budowy przydomowych oczyszczalni ścieków dla pierwszych dwóch w każdym województwie wsi, której mieszkańcy podejmą się budowy tych oczyszczalni co najmniej w 20 gospodarstwach należących do tej wsi. Wtedy fundacja pomaga finansowo do wysokości 50% kosztów budowy POŚ, przy czym połowa tej pomocy udzielana jest w formie bezzwrotnej dotacji, a druga w formie kredytu nisko oprocentowanego.


2. Program pomocy finansowej na budowę POŚ dla wsi nie objętych programem pilotowym. Pomoc ta ma formę kredytów preferencyjnych do wysokości 60% całkowitych kosztów budowy wszystkich przydomowych oczyszczalni realizowanych w danej wsi. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa udziela dotacji zarządom gmin w wysokości do 40% całkowitego kosztu budowy POŚ pod warunkiem, że obejmą one swym zasięgiem całą wieś, a nie tylko pojedyncze gospodarstwa.
Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej udzielają pożyczek i dotacji na inwestycje z zakresu ochrony środowiska podmiotom gospodarczym, samorządom terytorialnym i innym instytucjom wspierających budowę małych POŚ.
Budżety wojewódzkie dofinansowują inwestycje realizowane przez samorząd na zakup urządzeń i materiałów budowlanych w ramach budowy POŚ.

 

 

Porady prawne

Procedura prawna odnosząca się do lokalnych systemów unieszkodliwiania ścieków


Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków zgodnie z ustawą z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 z dnia 25 sierpnia 1994 r. i późniejszymi zmianami z dnia 27 marca 2003r. (Dz.U. Nr 80, poz. 718) nie wymaga pozwolenia na budowę dla oczyszczalni o przepustowości do 7,5 m3/d (Art. 29.1).


Budowa takiej oczyszczalni ścieków (określonej art. 29 ust. 1 pkt. 3) „Prawa budowlanego”) zgodnie z art. 30 „Prawa budowlanego”, wymaga tylko zgłoszenia o budowie właściwemu organowi (Starosta Powiatowy).


W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia.


Zgłoszenie należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.


Do wniosku do Starostwa Powiatowego należy dołączyć:
• dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
• projekt techniczny wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, wymaganymi przepisami szczegółowymi.


Dzięki ostatnim zmianom w polskim prawodawstwie zaistniał bardziej przychylny klimat dla przydomowych oczyszczalni ścieków. Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 listopada 1991 r. (Dz.U. 116
poz.503) zezwala na wprowadzenie ścieków bytowych do ziemi w ilości nie przekraczającej 5 m3 na dobę przy stężeniu zawiesin ogólnych nie wyższym od 50 mg/dm3.

 

 

Montaż i eksploatacja

 Montaż oczyszczalni.

Do montażu przydomowej oczyszczalni ścieków Pipelife szczególnie nadają się tereny dobrze nasłonecznione, otwarte powierzchnie płaskie lub tereny o niewielkich spadkach, nie przekraczających 8%. Budowa drenażu rozsączającego może odbywać się na terenach, na których poniżej przewidywanego poziomu założenia rurociągów drenażu występuje warstwa przepuszczalnego gruntu o miąższości minimalnej 1,2 m do 1,5 m oraz maksymalny poziom wody gruntowej znajduje się na głębokości co najmniej 1,5 m poniżej poziomu dna rurociągów rozsączających.

 

INSTALACJA W GRUNTACH CHŁONNYCH na przykładzie oczyszczalnie z osadnikiem o pojemności 3m3.

 

INSTALACJA W GRUNTACH NIEPRZEPUSZCZALNYCH na przykładzie oczyszczalnie z osadnikiem o pojemności 2m3.

 

POSADOWIENIE ZBIORNIKA

 

Posadowić osadnik gnilny w wykopie na głębokości nie większej niż 2,20 m licząc od dna do poziomu terenu, na podsypce piaskowej 10-15 cm różnica pomiędzy osią wlotu do osadnika i wylotu wynosiła 110 mm.

 

Wypełnić komory osadnika wodą do 2/3 jego całkowitej pojemności. Przestrzeń między œcianą wykopu a zbiornikiem należy stopniowo zasypywać warstwami ubijanego i zraszanego gruntu rodzimego (w gruntach sypkich) pozbawionego kamieni i innych ostrokrawędzistych elementów. (nie należy zasypywać pustego zbiornika). Na terenach o wysokim poziomie wód gruntowych należy wykonać dodatkową stabilizację podłoża z mieszaniny piasku i cementu.

 

PODŁĄCZANIE DO BUDYNKU

Połączenie osadnika z budynkiem wykonuje się za pomocą rury kanalizacyjnej o średnicy 110 mm (dodatkowo zamówionej). Spadek powinien wynosić 1,5%-2,5%, a w przypadku większej odległości od budynku lub rzadziej używanej instalacji 3%-4%.

 

INSTALACJA STUDZIENKI ROZDZIELCZEJ

Studzienkę należy posadowiæ na piasku, wypoziomować i ustabilizować.Przestrzeń między ścianą wykopu a studzienką należy stopniowo zasypywać warstwami ubijanego i zraszanego gruntu rodzimego (w gruntach sypkich) pozbawionego kamieni i innych ostrokrawędzistych elementów, a następnie połączyć osadnik ze studzienką rurą kanalizacyjną PVC o średnicy 110 mm dodatkowo zamówioną. Odległość pomiędzy studzienką rozdzielczą a osadnikiem gnilnym powinna być możliwie jak najmniejsza.

 

MONTAŻ RUR ROZDZIELCZYCH

Kompletna POŚ wyposażona jest w dwa lub trzy ciągi drenarskie. Do połączenia studzienki rozdzielczej z rurami rozsączającymi służą przewody rozdzielcze. Mocuje się je w otworach wylotowych studzienki. Na przewód rozdzielczy nałożyć uszczelkę, a następnie do jego środka wsunąć zastawki regulacyjne (znajdujące się w komplecie wewnątrz studzienki). W otworach wylotowych od zewnątrz studzienki zamontować przewody rozdzielcze. Następnie stopniowo równomiernie zasypywać przestrzeń pomiędzy ścianą wykopu, a studzienką warstwami ubijanego gruntu.

 

WYKOP POD ZŁOŻE FILTRACYJNE

Wykonać wykopy o szerokości od 0,5 m do 0,9 m (wg projektu w zależności od przepuszczalności gruntu) pod przewody drenażu rozsączającego, starannie je wyrównać i wypełnić min. 10-15 cm warstwą żwiru lub tłucznia o frakcjach 12-24/16-32 mm. Dopuszcza się wykonanie złoża z wysezonowanego, płukanego (usunięcie frakcji pylastych) żużla o podobnej granulacji. Można również zastosować żwir o granulacji 20/40.

 

MONTAŻ RUR ROZSĄCZAJĄCYCH

Ułożyć przewody rozsączające perforacją w dół, ze spadkiem ok. 0,5% (w gruntach o mniejszej przepuszczalności) - 1% w gruntach o dobrej przepuszczalności i połączyć je z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków elastycznych. Głębokość ułożeniaprzewodów powinna wynosić od 0,5 m do 0,9 m, w zależności od głębokości przemarzania gruntu. Należy jednocześnie pamiętać, o zachowaniu min. odległoœci 1,5 m od dna rur rozsączających do poziomu wody gruntowej. Maksymalna długość jednego przewodu drenarskiego wynosi 15 m.

 

MONTAŻ RUR WENTYLACYJNYCH

Rury rozsączające kończą się pionowo wyprowadzoną rurą wentylacyjną połączoną łukiem z rurami drenarskimi. Rurę wentylacyjną należy zakończyć wywiewką wentylacyjną. Końcówkę rury wentylacyjnej należy wyprowadzić 0,5 m nad terenem.

 

WYKONANIE ZŁOŻA ROZSĄCZAJĄCEGO

Zasypywać przewody drenarskie obsypką żwirową o granulacji 12-24/16-32 mm, pozbawioną zawartości węglanu wapnia, z przykryciem ponad wierzch rury min. 5 cm. Jeżeli w podłożu występują grunty bardzo dobrze przepuszczalne (np. żwiry lub spękane skały), to pod warstwą drenażową należy wykonać specjalną warstwę wspomagającą z piasku o miąższości 0,7-0,8 m, w gruntach słabo przepuszczalnych (piaski pyliste i gliniaste) o miąższości 0,7 m.

 

PRZYKRYCIE ZŁOŻA GEOWŁÓKNINĄ

Rozwinąć na wyrównanej obsypce żwirowej geowłókninę (będącą w komplecie w studzience), a następnie stopniowo zasypywać wykop gruntem rodzimym.

 

Następnie geowłókninę  oraz górną warstwę osadnika zasypujemy urodzajną ziemią i po wyruwnaniu terenu siejemy trawę.